بررسی ارتباط انسان کامل با مراتب هستی در اندیشه عرفانی علامه طباطبایی
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. Leila.afsari@iau.ir
doi
https://doi.org/10.71502/mysticism-2025-1215320چکیده
مقاله حاضر به بررسی ارتباط انسانشناسی با مراتب هستی در دیدگاه علامه طباطبایی میپردازد. انسان به عنوان موجودی عقلانی و روحانی همواره در کانون توجه فلسفی و عرفانی قرارداشته¬است. علامه طباطبایی با تکیه بر آموزههای فلسفی و عرفانی اسلامی، مفاهیمی چون انسان کامل و مراتب هستی را تحلیل¬کرده و به اهمیت شناخت انسان به عنوان مبنای تمامی معارف بشری تأکیدمیکند. هدف این مقاله تبیین مراتب امکان و گستره هستیشناسی و منابع لازم برای شناخت انسان کامل در اندیشه علامه است. سوالات اصلی شامل چگونگی دستیابی انسان به کمال نهایی و رابطه او با مراتب هستی است. علامه بر این باور است که انسان کامل به عنوان خلیفه خداوند، توانایی سیر در مراتب هستی و دستیابی به قله کمال را دارد. این سیر، نیازمند مراقبت نفس و تقویت معرفت و اخلاق است و تنها با راهنمایی انسان کامل ممکن¬میشود. اهمیت این موضوع در آن است که درک عمیق از ذات و قابلیتهای انسان نه¬تنها به روشنگری در شناختهای دینی و فلسفی کمک¬میکند، بلکه زمینهساز پویایی در علوم و معارف دیگر نیز خواهدبود. نتایج این پژوهش به درک بهتر جایگاه انسان در نظام هستی و ارتباط او با خداوند منجرمیشود و نشان¬میدهد که رسیدن به کمال انسانی یک فرایند پیچیده و مستلزم تلاش و اراده قوی است. کلیدواژهها: انسان کامل، مراتب هستی، علامه طباطبایی، عرفان، سیر و سلوک