واکاوی نقش طردشدگی در محیط کار بر عجین شدن با شغل: با میانجی‌گری هوش هیجانی(مورد مطالعه: کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان تهران)

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 دانشجوی دکترای تخصصی رفتار سازمانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.30486/jsrp.2019.1865403.1776
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر طرد شدگی در محیط کار بر عجین شدن با شغل با میانجی‌ گری هوش هیجانی در کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان تهران می باشد. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری شامل 180 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان تهران می باشد. از بین جامعه آماری 120 نفر براساس رابطه کوکران با خطای 5درصد به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد استفاده شده است که آلفای کرونباخ عجین شدن با شغل، 0.901 طردشدگی در محیط کار، 0.918 و هوش هیجانی 0.937 می‌باشد. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری با بهره گیری از نرم افزارSMART- PLS استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از تاثیر منفی و معنادار طردشدگی در محیط کار بر عجین شدن با شغل با میانجی گری هوش هیجانی در بین کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان تهران می باشد.