بررسی تأثیر الگوی تدریس 5e بر عملکرد تحصیلی در دو گروه دانشآموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی با هوش هیجانی بالا و پایین
نویسندگان
1 دانشجو دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30486/jsrp.2019.580742.1624چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر الگوی تدریس 5e بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان در دو گروه با هوش هیجانی بالا و پایین بوده است. در این پژوهش از روش تحقیق نیمهآزمایشی با دو گروه آزمایشی (هوش هیجانی بالا و پایین) و دو گروه گواه (هوش هیجانی بالا و پایین) استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهرستان ساری مشغول به تحصیل در سال ۱۳۹۶ بود. در این پژوهش از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای برای انتخاب نمونه ها استفاده شد. ابتدا از بین ۳۰7 دانشآموز که آزمون عملکرد تحصیلی برای آنها اجرا شد، تعداد 129 دانش آموز که دارای نمرۀ پایینی در عملکرد تحصیلی بودند انتخاب شدند و آزمون هوش هیجانی برای آن ها اجرا شد؛ از این تعداد، 60 دانش آموز که نمرات بالا و پایینی در هوش هیجانی به دست آورده بودند به عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب شدند و ۳۰ نفر در گروه های آزمایش و تحت آموزش با الگوی تدریس 5e(۱۵ نفر در گروه هوش هیجانی بالا و ۱۵ نفر در گروه هوش هیجانی پایین) و ۳۰ نفر در گروه های گواه (۱۵ نفر در گروه هوش هیجانی بالا و ۱۵ نفر در گروه هوش هیجانی پایین) و به روش سنتی تحت آموزش قرار گرفتند. از پرسشنامۀ هوش هیجانی بار ـ ان (1980) و آزمون عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) در این پژوهش استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که الگوی تدریس 5e برای دانشآموزان با هوش هیجانی بالا مؤثر بوده است؛ اما این نتایج برای دانشآموزان با هوش هیجانی پایین معنادار نبود. با توجه به یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت که هوش هیجانی به عنوان متغیر تعدیلکننده در یادگیری دانشآموزان با استفاده از الگوی تدریس 5e نقش دارد؛ بنابراین به معلمان توصیه می شود هنگام استفاده از الگوی تدریس 5e برای ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان، هوش هیجانی را نیز به عنوان عامل اثرگذار در نظر بگیرند.