اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد و فرزنددرمانی بر اختلال نافرمانی مقابلهای کودکان پیشدبستانی و رضایت از زندگی مادران
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
3 گروه روانشناسی واحد شهرکرد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2020.583896.1668چکیده
این پژوهش با هدف مقایسة اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت) و فرزنددرمانی (فیلیالتراپی) بر اختلال نافرمانی مقابلهای کودکان پیشدبستانی و رضایت از زندگی مادران به بوتة آزمایش گذاشته شد. جامعة آماری پژوهش شامل کلیة مادران دارای کودک با اختلال نافرمانی مقابلهای در مقطع پیشدبستانی شهر شهرکرد بود که از بین آنان 48 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 16 نفر) گمارده شدند و پرسشنامههای نافرمانی مقابلهای (Swanson et al. 2001) را برای کودکان و رضایت از زندگی (Diener et al. 1985) برای مادران را طی سه مرحلة پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 3 ماهه تکمیل کردند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی نشان داد که هر دو روش آموزش فرزندپروری مبتنی بر اکت و فرزنددرمانی بر کاهش نافرمانی مقابلهای کودکان مؤثر بودند (01/0>P)؛ ولی تنها آموزش فرزندپروری مبتنی بر اکت بر افزایش رضایت از زندگی مادران مؤثر بود (01/0>P). نتیجهگیری شد که میتوان از هر دو روش مداخله برای کاهش نافرمانی مقابلهای کودکان و از روش آموزش فرزندپروری مبتنی بر اکت برای افزایش رضایت از زندگی مادران استفاده کرد.
