پیش‌بینی بهزیستی تحصیلی بر اساس هوش اجتماعی و انزوای اجتماعی در دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطۀ دوم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 استادیار روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

4 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.30486/jsrp.2020.1890040.2235
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی نقش مؤلفه‌های هوش اجتماعی و انزوای اجتماعی در بهزیستی تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطۀ دوم شهر تبریز در سال تحصیلی 99-1398 بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان 370 نفر (197 دختر و 173 پسر) آن‌ها با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های هوش اجتماعی ترومسو (Silvera et al, 2001)، انزوای اجتماعی (Modarresi Yazdi, 2014) و بهزیستی تحصیلی (Tuominen-Soini et al, 2012) استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه (گام‌به‌گام) مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مؤلفه‌های هوش اجتماعی و انزوای اجتماعی توانستند به‌طور معناداری تمام مؤلفه‌های بهزیستی تحصیلی را پیش‌بینی نمایند (05/0P<). هوش اجتماعی و انزوای اجتماعی نقش مهمی در بهزیستی تحصیلی دانش‌آموزان دارند؛ بنابراین در برنامه‌های آموزشی برای افزایش بهزیستی تحصیلی دانش‌آموزان باید به هوش اجتماعی و انزوای اجتماعی توجه ویژه‌ای داشت.