اثربخشی آموزش انضباط مثبت با رویکرد آدلر- درایکورس بر استرس والدگری مادران دانشآموزان با ناتوانیهای خاص یادگیری
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان. دانشکده ادبیات، بخش علوم تربیتیکرمان، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد، ایران.
4 استادیار دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهیدرجایی، شیراز، ایران
doi
10.30486/jsrp.2020.1874445.1964چکیده
این پژوهش با شناخت اثربخشی آموزش انضباط مثبت با رویکرد آدلر- درایکورس بر استرس والدگری مادران دانش آموزان با ناتوانی های خاص یادگیری انجام شد. این مطالعه از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون/ پس آزمون / پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی مادران دانش آموزان پایه سوم تا ششم ابتدایی مبتلا به ناتوانی یادگیری منطقه سه شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 بودند که از بین آنها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، 32 نفر انتخاب شد و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت هفته (یک جلسه دو ساعته در هر هفته) تحت آموزش انضباط مثبت قرار گرفت. در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تجدیدنظر شده هوشی وکسلر کودکان (Wechsler, 1990)، پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو (Willcutt, 2011)، و پرسشنامه 36 سوالی استرس والدینی- فرم کوتاه (Abidin, 1995) بود. نتایج تحلیل واریانس آمیخته کاهش معناداری را در نمره های استرس والدگری مادران گروه آزمایش در پس آزمون و پیگیری نشان داد (001/0P<). در رویکرد آدلر-درایکورس دلگرمی دادن والدین به کودکان باعث می شود آنها بخاطر هر آنچه هستند و هرکه هستند، احساس ارزشمند بودن نمایند، احساس تعلق به خانواده کنند، اهل همکاری شده و در جهت بهبود رابطه تلاش می کنند و بدین شکل استرس والدگری در والدین آنها نیز کاهش می یابد.