تأثیر ابعاد سرمایۀ روانشناختی مثبت بر رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان: میانجیگری قراردادهای روانشناختی
نویسندگان
1 استادیار بخش مدیریت بازرگانی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2020.572948.1425چکیده
هدف پژوهش تبیین تأثیر ابعاد سرمایۀ روانشناختی مثبت بر رفتارهای شهروندی سازمانی و نقش میانجی گری قرارداد روانشناختی بود. پژوهش از منظر هدف، از نوع کاربردی و از لحاظ انجام کار، پیمایشی است. جامعۀ آماری این پژوهش، کارکنان اداری کلیۀ دوایر بیمارستان شهید فقیهی شیراز در سال 1397 بودند که تعداد نمونه 300 نفر در نظر گرفته شد. نمونهگیری به روش ساده در دسترس صورت پذیرفت. ابزار سنجش، پرسشنامه های رفتار شهروندی سازمانی (Podsakoff, 1990)، قرارداد روانشناختی (Patrick, 2008) و سرمایۀ روانشناختی مثبت (Nguyen, 2012) بود. برای آزمون فرضیهها از معادلات ساختاری و برای تحلیل دادهها از نرمافزار اسپیاساس و آموس استفاده شد. یافته ها نشان داد که رابطه بین متغیرهای ابعاد سرمایۀ روانشناختی مثبت، رفتار شهروندی سازمانی و قرارداد روانشناختی تأیید شده است. همچنین ابعاد سرمایۀ روانشناختی مثبت منجر به افزایش تعهد و مسئولیت در قرارداد روانشناختی شد که این امر خود باعث بالا رفتن سطح رفتار شهروندی سازمانی شده است. درنهایت مشخص شد رابطۀ معناداری (0.05P<) بین ابعاد سرمایۀ روانشناختی مثبت، بر رفتار شهروندی سازمانی با میانجی گری قرارداد روانشناختی وجود دارد.