فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رمان «سمفونی مردگان» اثر عباس معروفی، نمایانگر سفری از مرگ به معناست؛ سفری که در آن انسان در جدال میان تاریکی و نور، به آشکارسازی ذات خویش می‌رسد. این پژوهش با رویکردی کیفی و تحلیلی، به بررسی تطبیقی کهن‌الگوهای یونگی (سایه، آنیما و فردیت) با مفاهیم عرفان اسلامی در این اثر پرداخته و مسیر تحول درونی انسان را از غفلت تا بیداری روحانی ترسیم¬می‌کند. سایه نماد نفس سرکش و حجاب میان انسان و حقیقت است، آنیما جلوه‌¬ عشق الهی و نیروی پیوند با روح، و فردیت بیانگر سیر انسان از کثرت به وحدت در جست‌وجوی معناست. معروفی با بهره‌گیری از ساختار سمفونی‌وار و زبانی شاعرانه، مرگ را نه پایان که آستانه‌ تولدی دیگر می‌نماید؛ تولدی که در آن شخصیت‌ها از ویرانی درون عبورکرده و به شناختی تازه از خویشتن و جهان می‌رسند. تفسیر کهن‌الگویی و عرفانی متن نشان¬می‌دهد که «سمفونی مردگان» صرفاً روایت تلخ سقوط نیست، بلکه تمثیلی از تجربه‌ انسان ایرانی در پیمودن راه عشق، رهایی از سایه‌های ظلمت و یافتن معنا در دل مرگ و خاموشی است؛ جایی که سکوت، آغاز سمفونی حقیقت می‌شود.