مقامات عرفانی و تجلی آن در قرآن و نهج البلاغه
نویسندگان
1 گروه فلسفه، الهيات و معارف اسلامي، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. dr.hosseini@iau.ac.ir
doi
چکیده
در متون عرفاني، مقامات يكي از مهم¬ترين دستاوردهاي عارف در مسير خودشناسي و گامي در جهت تكامل روحاني ايشان شناخته¬شده¬است. توبه به¬عنوان نخستین گام در مسیر خودشناسی و نزدیکی به حق، ورع به¬عنوان نشانهای از حیا و پرهیز از گناه، زهد به معنای بریدن از دنیا و تعلقات آن، فقر به¬عنوان نمادی از غنای روح، صبر به¬عنوان استقامت در برابر چالشها، توکل به خداوند به-عنوان نشانهای از اعتماد به ذات باریتعالی و رضا به معنای تسلیم در برابر اراده الهی، همگی از مقامات کلیدی در عرفان اسلامی به¬شمارمیرفتند. از اين¬رو، مقاله حاضر به روش توصيفي و تحليلي درصدد پاسخ به اين سؤال است كه :«مقامات عرفاني در قرآن و نهج البلاغه چگونه تجلي¬يافته¬اند؟» نتایج این مطالعه نشان¬دادند که این مقامات نه¬تنها در متون دینی، بلکه در سیر و سلوک عملی عارفان نیز نقش محوری داشته و به انسانها کمک¬میکردند تا به کمال و معرفت الهی دست¬یابند.
