پیش‌بینی سازگاری زناشویی بر اساس قدردانی زناشویی و ادراک فروتنی در زنان متأهل شهر اهواز

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 استادیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.30486/jsrp.2020.1874195.1962
چکیده

هدف این پژوهش پیش بینی سازگاری زناشویی براساس مؤلفه های قدردانی زناشویی (ادراک قدردانی و ابراز قدردانی) و مؤلفه های ادراک فروتنی (فروتنی کلی، خودبرتربینی و داشتن دیدگاه درست نسبت به خود) در زنان متأهل شهر اهواز بود. روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع پیش بین بود. جامعه ی آماری این پژوهش زنان متأهل عادی و متقاضی طلاق شهر اهواز در سال 1396 بودند که از بین زنان عادی 100 نفر به روش نمونه گیری در دسترس و 100 نفر زن متقاضی طلاق به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های سازگاری زناشویی (Spanier, (1976 حالت قدردانی(Mitchell, 2010) و مقیاس فروتنی ارتباطی (Davis, et a, 2011) بودند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل ممیز استفاده شد. نتایج نشان داد متغیرهای ادراک قدردانی، خودبرتربینی، ابراز قدردانی، فروتنی کلی و داشتن دیدگاه درست نسبت به خود، پیش بین های معنی داری (001/0p< ) برای سازگاری زناشویی می باشند. بر اساس این یافته ها ادراک قدردانی، خودبرتربینی، ابراز قدردانی و فروتنی کلی و داشتن دیدگاه درست نسبت به خود نقش مهمی در سازگاری زناشویی زنان دارند (001/0p< ).