نقش میانجی تسهیم دانش در رابطه بین رهبری اﺷﺘﺮاﻛﻲ و اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﺎرﮔﺮوهی(مطالعه موردی: کارشناسان ادارات ورزش و جوانان استان لرستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی ، دانشگاه رازی، ایران
2 دانشجو دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
هدف این تحقیق بررسی رابطه بین رﻫﺒﺮی اﺷﺘﺮاﻛﻲ و اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﺎرﮔﺮوﻫﻲ با توجه به نقش میانجی تسهیم دانش میباشد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمام کارشناسان ادارات ورزش و جوانان استان لرستان میباشد. با توجه به عدم امکان دسترسی به کلیه اعضاء، از طریق نمونه گیری تصادفی- طبقه ای، 200 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد رهبری اشتراکی کارتون(2010)، تسهیم دانش هسلت(2003) و اثربخشی کارگروهی نصراصفهانی و همکاران(2013) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل دادهها، از مدل معادلات ساختاری به وسیله نرمافزار لیزرل استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود که با توجه به مقادیر شاخصهای توصیفی ماتریس همبستگی بین متغیرهای پژوهش، ارتباط بین متغیرها معنادار می باشد که بیشترین میزان همبستگی بین متغیرهای رﻫﺒﺮی اﺷﺘﺮاﻛﻲ و اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﺎرﮔﺮوﻫﻲ یافت شد. همچنین، بر اساس مدل ارایه شده می توان گفت که، رهبری اشتراکی با میزان ضریب 49/0 بر تسهیم دانش و با مقدار ضریب 68/0 بر اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﺎرﮔﺮوﻫﻲ اثر دارد. تسهیم دانش نیز با ضریب بتای 51/0 بر اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﺎرﮔﺮوﻫﻲ اثر دارد . در این راستا باید در راستای اثربخشی کارگروهی، سعی در انتشار دانش و اطلاعات در میان تمامی اعضای گروههای کاری داشت.