مصرف انرژی و انتشار کربن معادل در چرخه حیات جدارههای خارجی متداول مسکن شهری، رهیافتی در توسعه پایدار انرژی (مطالعه موردی: مناطق شهر سنندج)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پایداری انرژی در چارچوب توسعه پایدار محقق میشود. دستیابی به اهداف سیاست پایدار انرژی، یعنی تأمین امنیت، حفاظت محیطزیست و رشد اقتصادی، درگرو بهبود بهرهوری انرژی است. در این راستا، پژوهش حاضر با توجه به سهم عمده مصرف انرژی در ایران توسط ساختمانهای مسکونی، باهدف شناسایی و مقایسه تطبیقی جدارههای خارجی متداول مسکن شهری، در قالب روشی بهره گرفته از چرخه حیات ساختمان در پی ارزیابی انرژی نهفته و آلایندههای زیستمحیطی در دوره تولید و همچنین انرژی مصرفی دوره بهرهبرداری است. با توجه به رویکرد تحلیلی-توصیفی پژوهش، پس از تشریح مبانی مرتبط، نخست با روش دلفی و تحلیل سلسه مراتبی AHP فازی به شناسایی و پهنهبندی میزان فراوانی جدارههای خارجی متداول مسکن در مناطق سهگانه شهر سنندج اقدام شد. سپس به سنجش مصرف انرژی نهفته دوره تولید با دادههای موجود و انرژی دوره بهرهبرداری با استفاده از مدل-سازی و شبیهسازی یک بلوک شهری در نرمافزار Design Builder با توجه به متغیرهای مربوطه مبادرت ورزیده شد. تفسیر یافتهها با استفاده از نرمافزار SPSS و تحلیل آماری ANOVA و همچنین آزمون Duncan برای مقایسه طبقهبندیها، حاکی از رابطه معنیدار در سطوح انرژی نهفته دوره تولید و بهرهبرداری بین جدارهها و گستره آن در مناطق سهگانه شهر سنندج است. سهم بسیار پایین انرژی اولیه دوره نهفته در برابر دوره بهرهبرداری در مقایسه سه منطقه شهری به ترتیب 01/2، 87/1 و 86/1 سال از دوره حیات ساختمان است. نتایج پژوهش، وضعیت نامطلوب و الزام برنامهریزی در سطح مدیرت شهری در خصوص کاربست جدارههای خارجی مسکن مناطق سهگانه شهر سنندج را تأکید میکند.