الگویابی ساختاری نگرش مردم محلی نسبت به پیامدهای گردشگری و تاثیر آن برکیفیت زندگی با تعدیلگری تبلیغات رسانهای
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت جهانگردی، دانشکده گردشگری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت بازاریابی بین الملل، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 استادیار مدیریت جهانگردی، دانشکده گردشگری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
گردشگری یک رسانه است و گردشگران بهترین ابزار رسانهای برای مناطق گردشگرپذیر محسوب میشوند. با این حال در پژوهشهای مرتبط با گردشگری روستایی توجه کمی به تبلیغات رسانهای شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی گردشگری بر کیفیت زندگی مردم محلی با نقش تعدیلگری تبلیغات رسانهای بوده است. پژوهش از لحاظ نحوه گردآوری دادهها توصیفی، همبستگی است. جامعه آماری پژوهش، همه روستاهای دهستان دشت ارژن شهر شیراز بوده، که از این تعداد 4 روستا به عنوان نمونه آماری انتخاب شده و پرسشنامه بین آنها توزیع شد. روایی محتوای پرسشنامه با استفاده از نظرات 10 نفر خبره و به روش دلفی فازی استفاده شد. برای سنجش پایایی پرسشنامه از پایایی مرکب، آلفای کرونباخ و میانگین واریانس استخراج شده استفاده شده است. برای بررسی اثر تعدیلگری تبلیغات رسانهای از نرم افزارLisrel استفاده شدهاست. نمونه آماری به دو گروه تقسیم شده و مدل ساختاری پژوهش با لحاظ کردن و عدم لحاظ کردن اثر تعدیلگری بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد بدون لحاظ تعدیلگری تبلیغات رسانهای نگرش مردم محلی نسبت به پیامدهای گردشگری مثبت بوده و این پیامدها تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت زندگی آنان دارد. اما با تعدیلگری تبلیغات رسانه-ای، گروه اول در مقایسه با گروه دوم متغیر تعدیلگر توانسته است فقط رابطه بین نگرش مردم محلی و پیامدهای اقتصادی را تعدیل کند. اما رابطه بین نگرش مردم محلی بر پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی و همچنین رابطه بین پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بر کیفیت زندگی مردم محلی تعدیل نشده است.
