خسارت برف بر گونههای درختی و ارتباط آن با متغیرهای فیزیوگرافی در جنگلهای ارتفاعات پایین هیرکانی
نویسندگان
doi
10.22092/ijfpr.2020.128466.1875چکیده
برف یکی از عوامل محیطی است که تأثیر آن بر ترکیب و ساختار جنگلهای هیرکانی کمتر بررسی شده است. در پاییز 1395، برف سنگینی در سری لیرسرا نوشهر بارش کرد که به تودههای جنگلی خسارت زد. آسیبهای ناشی از این پدیده با استفاده از 70 قطعهنمونه 40 ×40 متری که از روش تصادفی- منظم با شبکه 200×150 متر بهدست آمده بودند، بررسی شد. در هر قطعهنمونه، همه درختان سالم و نوع و مشخصات آسیب به درختان دیگر ثبت شد. براساس نتایج، 9 درصد از درختان در اثر برف خسارت دیده بودند. بیشترین خسارت مربوط به شکستگی از تنه و ریشهکنی و کمترین خسارت مربوط به خمیدگی از ارتفاع کنده بود. بیشترین خسارت در گونه توسکا (22 درصد کل پایههای این گونه) و ممرز مشاهده شد و گونههای پلت و خرمندی آسیب کمتری دیده بودند. گونههای توسکا، ممرز، انجیلی و بلندمازو بیشتر دچار شکستگی شده بودند، در حالیکه شمشاد بیشتر ریشهکن و شیردار بیشتر دچار خمیدگی شده بود. آسیب در طبقه ارتفاعی کمتر از 200 متر بهطور معنیداری از دو طبقه بالاتر بیشتر بود. اختلاف خسارت برف به درختان در بین طبقههای مختلف شیب معنیدار نبود، اما در بین جهتهای جغرافیایی، بیشترین آسیب در دامنههای شمالی مشاهده شد . متغیر ارتفاع بر آسیب دیدگی گونههای ممرز و توسکا و متغیر جهت بر آسیبدیدگی گونههای ممرز، شیردار و نمدار اثرگذار بود. بیشترین آسیب در طبقههای قطری 20 تا 30 سانتیمتری رخ داده بود که نشان میدهد درختانی که نتیجه برشهای پناهی دهههای 60 و 70 شمسی بوده و هماکنون در مرحله تیر و تیرک هستند، آسیبپذیری زیادی در برابر برف دارند.