بررسی و شناسایی مکان های ایمن ‏شهر اهواز در زمان وقوع بحران ‏

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران. ‏

2 گروه مهندسی عمران، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران. ‏

doi
چکیده

تاب‌آوری شهری و مدیریت بهینه بحران، نیازمند شناسایی دقیق و پیش‌هنگام فضاهای امن جهت اسکان اضطراری و امدادرسانی است. کلان‌شهر اهواز به دلیل موقعیت خاص ژئومورفولوژیک و کالبدی خود، همواره در معرض مخاطرات مختلف قرار دارد؛ از آنجا که این شهر توسط رودخانه کارون به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شده است، گسستگی فضایی و محدودیت شریان‌های ارتباطی (پل‌ها)، چالش پیچیده‌ای را در هدایت جمعیت به مکان‌های ایمن ایجاد می‌کند. هدف از این پژوهش، شناسایی، ارزیابی و تحلیل شبکه دسترسی به مکان‌های ایمن در سطح شهر اهواز با تمرکز بر این انقطاع کالبدی است. روش تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. در این راستا، با بهره‌گیری از داده‌های سنجش از دور و تصاویر ماهواره‌ای سامانه گوگل ارث، ابتدا به شناسایی و استخراج فضاهای باز و ظرفیت‌های کالبدی مطلوب (نظیر پارک‌ها و اراضی پتانسیل) در هر دو بخش شرقی و غربی پرداخته شد. سپس، وضعیت شبکه معابر و شریان‌های دسترسی متقابل مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پیش‌رو نشان می‌دهد که وجود رودخانه کارون و تمرکز نامتوازن خدمات، دسترسی عادلانه به فضاهای امن را در زمان بحران مختل می‌سازد. نتایج این پژوهش می‌تواند به عنوان یک ابزار تصمیم‌یار کاربردی در اختیار مدیریت شهری و سازمان پدافند غیرعامل جهت بهبود فرآیند امداد و نجات قرار گیرد.