بررسی توان های گردشگری روستایی و موانع توسعه آن در شهرستان لاهیجان
نویسندگان
1 دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی شهرسازی - برنامه ریزی منطقهای، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
چکیده
همزمان با گسترش سهم فعالیتهای توریسم در اقتصاد جهانی، گردشگری در مناطق روستایی بعنوان مکانیسمی برای تنوع بخشی به اقتصاد جوامع روستایی مورد توجه برنامهریزان و حکومتهای محلی قرار گرفته است. با توجه به موقعیت مناسب طبیعی و وجود زمینههای فرهنگی متنوع در شهرستان لاهیجان، مقاله حاضر تلاش میکند به شناسایی توانها و پتانسیلهای گردشگری روستایی در این منطقه یپردازد. روش کلی این تحقیق توصیفی- تحلیلی است و دادههای مورد استفاده در آن عمدتاً از روشهای اسنادی و میدانی (مصاحبه عمیق) بدست آمده است. در این تحقیق توانهای گردشگری روستایی در هفت دهستان شهرستان لاهیجان (رودبنه، شیرجوپشت، لفمجان، بازکیاگوراب، آهندان، لیالستان و لیل) مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج یافتهها نشان میدهد که در سطح شهرستان لاهیجان مجموعاً 14 نوع جاذیه گردشگری وجود دارد که در سطح هفت دهستان و 28 روستا توزیع شده اند. از میان هفت دهستان این شهرستان، دهستان لیل برخوردارترین آنها محسوب میشود و از میان آبادیها، روستاهای سرچشمه، چیچی نیکوتی، شیخانبر، آزارستان و بالابیجارانکیش دارای بیشترین تعداد جاذبه گردشگری هستند. وجود جنگلهای کوهپایهای، طبیعت بکر، رودخانه ها، تپه ماهورهای پوشیده از باغات چای، مزارع برنج، فعالیتهای کوهنوردی، تپهنوردی، ماهیگیری و زیارتگاههای مذهبی از مهمترین جاذبه های گردشگری روستایی در این منطقه هستند. در این مقاله همچنین ضمن شناسایی موانع و مشکلات گردشگری در نقاط روستایی، راهبردهای پیشنهادی برای رفع این موانع و توسعه گردشگری روستایی در شهرستان لاهیجان ارائه میشود.
