تحلیل شاخصهای کمی و کیفی مسکن در شهر ارومیه
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه مسکن نه تنها به عنوان سرپناه نیازهای سکونتی انسان را تأمین میکند بلکه به عنوان محلی است که بخش عمدهای از نیازهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی جمعیت در واحدهای مسکونی شکل گرفته و تأمین میشود. اما دستیابی به مسکن مناسب با توجه به رشد سریع جمعیت و افزایش هزینههای خانوار یکی از مهمترین مسائل جوامع امروزی است به طوری که با رشد روزافزون شهرهای بزرگ، اسکان غیررسمی و مساکن نامناسب در اغلب مناطق شهری چشمانداز غیرقابل انکاری را به وجود آورده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، مطالعه شاخصهای کمی و کیفی مسکن در سطح بلوکهای آماری است. پژوهش از نوع کاربردی است و اطلاعات مورد نیاز از سرشماری عمومی نفوس و مسکن در محدوده بلوکهای آماری(7096 بلوک) برای سال های 1390 تهیه شده و تعداد 17 شاخص انتخاب و با تکنیک تحلیل عاملی ارزیابی که نتیجه آن 4 عامل تأثیرگذار بود. نتایج تحلیل دادهها، به نرم افزار Arc GIS10.3 انتقال یافته و برای بررسی وضعیت بلوکهای آماری به لحاظ برخورداری از شاخصهای مسکن از تحلیل لکههای داغ و برای شناسایی الگوی توزیع شاخصها، از تکنیک خود همبستگی فضایی استفاده شده است. نتایج عامل ترکیبی نشان میدهد که 31درصد بلوکها خیلی ضعیف، 30 درصد متوسط، 28 درصد در وضعیت خیلی خوب قرار گرفتهاند. بر اساس تحلیل خودهمبستگی آماره موران، الگوی توزیع شاخصهای مسکن شهری ارومیه به صورت خوشهای تصادفی میباشد.