تحلیل نقش مدیریت روستایی در افزایش تابآوری روستاییان در برابر خشکسالی (مطالعه موردی: شهرستان میاندوآب)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه پیام نور میاندوآب، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
5 دانش آموخته کارشناسی ارشد اقلیم شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
بنیان روش تحقیق مبتنی بر پراگماتیسم، روش تحقیق آمیخته است. هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش مدیریت روستایی در تابآوری روستاییان در برابر خشکسالی میباشد. تحقیق از لحاظ هدف کاربردی، روش و ماهیت توصیفی - تحلیلی و به منظور جمع-آوری اطلاعات از مطالعات کتابخانهای و میدانی استفاده شده است. قلمرو مکانی این تحقیق سکونتگاههای روستایی شهرستان میاندوآب میباشد. این شهرستان در سال 1395 دارای 73388 خانوار و 260628 جمعیت بوده و جامعه آماری تحقیق شامل 176 نفر از مدیران و کارکنان اداراتی که در امور روستایی دخالت دارند از جمله، معاونت توسعهروستایی، فرمانداری، بخشداریها، اداره برق، فاضلاب روستایی، اداره کل منابع آب، بنیاد مسکن، جهاد کشاورزی و غیره بوده است. برای نمونهگیری از روشهای کیفی هدفمند (گلولهبرفی و روش متواتر نظری) استفاده شده است. سطح پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ برای شاخصهای مدیریت روستایی 729/0 و برای شاخصهای تابآوری 651/0 بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش آمیخته (کمی و کیفی) استفاده شده است. نتایج نشان داد، بین مدیریت روستایی و بهبود تابآوری روستاییان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین مهمترین عوامل ارتقاء تابآوری روستاییان در برابر خشکسالی، عامل سیاستها و حمایتهای دولت و عامل متنوعسازی اقتصاد روستایی میباشد. همچنین عملکرد مدیران روستایی در شاخصهای زیرساختی-کالبدی و تخصیص بودجه و منابع مالی نمود بیشتری داشته و موجب شده است تا این شاخص بیشترین تأثیر را در ارتقاء تابآوری روستاییان در برابرخشکسالی داشته باشد. ولی برعکس شاخص افزایش ظرفیتهای اقتصادی، به دلیل بهتر نبودن عملکرد مدیران کمترین تأثیر را در تابآوری روستاییان شهرستان میاندوآب داشته است.