تحلیل اثرات کاربریهای اراضی همجوار بر قیمت مسکن (مطالعه موردی: منطقه 7 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
مسکن در زمره اساسیترین و حساسترین بخشها در برنامهریزی توسعه اقتصادی و اجتماعی محسوب میشود.درواقع مسکن ،خردترین و کوچکترین شکل تجسم کالبدی رابطه متقابل انسان و محیط بوده و تبلور فضایی کارکرد حیاتی سکونت انسانی در ایفاء نقشهای اساسی وی میباشد. پژوهش حاضر از نوع هدف کاربردی میباشد. ازنظر ماهیت، رویکرد اصلی حاکم بر روند مقاله حاضر، توصیفی – تحلیلی میباشد و با توجه به موضوع تحقیق، حوزه مطالعاتی و ماهیت موضوع، از روشها و فنون کمی (مدل رگرسیون وزندار جغرافیایی) استفادهشده است. عوامل متعددی بر قیمت مسکن تأثیر میگذارند که یکی از این عوامل، انواع کاربریهای اراضی میباشد که در تعین قیمت مسکن نقش کلیدی دارد. در منطقه 7 شهر تهران با توجه به اختلاط کاربری و ویژگیهای خاصی که بر کاربریهای این منطقه حاکم است به سنجش اثرات هر یک از کاربریها بر قیمت مسکن پرداختیم تا با شناسایی میزان اثرات هر یک از انواع کاربریها بر قیمت مسکن بتوان برنامهریزی مناسبی در سطح منطقه برای مسکن و اقتصاد مسکن انجام داد. با توجه به اینکه مبحث اقتصاد مسکن یک موضوع فراگیر و بینرشتهای میباشد (سیاست، اقتصاد، مدیریت، جغرافیا و ...) بنابراین این مقاله بیشتر بر روی تأثیر عوامل جغرافیایی (انواع کاربریها) بر قیمت مسکن بحث میکند که درنهایت مشخص شد که دسترسی به حملونقل، پایانه و انبارداری شهری با R2 87/، کاربریهای خدمات شهری با R2 87/، کاربری سبز و پارکها با R2 80/، کاربریهای تجاری و اداری با R2 72/، به ترتیب بیشترین تأثیر را بر قیمت مسکن در سطح منطقه دارند.