پیشبینی نشانگان جسمانی از طریق فشارزاهای شغلی و سازمانی، خودتنظیمی و اختیار
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی صنعتی- سازمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.30486/jsrp.2020.1890036.2234چکیده
این مطالعه با هدف پیشبینی نشانگان جسمانی از طریق فشارزاهای شغلی و سازمانی، خودتنظیمی و اختیار در کارکنان بانک کشاورزی استان اصفهان به اجرا در آمد. روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه کارکنان سازمان مذکور بود که از میان آنان تعداد 320 نفر به عنوان نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه اصلاح شده فشارزاهای شغلی و سازمانی (Razmjo & Naami, 2006)، پرسشنامه نشانگان جسمانی (Jex & Spector, 1999)، پرسشنامه اختیار ( Hackman & Oldham, 1975) و پرسشنامه خودتنظیمی (Bandy & Moore, 2010) بود، و نتایج حاصله با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گامبهگام مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین فشارزاهای شغلی و سازمانی با نشانگان جسمانی همبستگی مثبت معنادار و بین خودتنظیمی و اختیار با نشانگان جسمانی همبستگی منفی معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون گام بهگام نشان داد که متغیر فشارزاهای شغلی به میزان 08/0 واحد متغیر نشانگان جسمانی را پیشبینی و در گام دوم با اضافه شدن متغیر فشارزاهای سازمانی، این دو متغیر فشارزاهای شغلی و سازمانی به میزان 10/0 واحد متغیر نشانگان جسمانی را پیشبینی میکند که به معنی پیشبینی 10 درصد از تغییرات متغیر ملاک توسط دو متغیر پیش بین میباشد. براساس یافته ها میتوان چنین نتیجهگیری نمود که افزایش فشارزاهای شغلی و سازمانی سبب تشدید نشانگان جسمانی و افزایش خودتنظیمی و اختیار سبب کاهش بروز نشانگان جسمانی میگردد.