نقدی بر کتاب محاورهای در هویت شخصی و جاودانگی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای زبان شناسی دانشگاه تهران و دانشجوی دکترای فلسفه اخلاق دانشگاه قم
doi
چکیده
بحث راجع به هویت شخصی یعنی این مسئله که شخص بودنِ شخص مبتنی بر چیست، از جمله بحثهای دارای سابقهٔ طولانی در فلسفه و کلام است. مهمترین مسئله در بحث هویت شخصی این است که آنچه باعث میشود یک شخص در طول زمان همان شخص قبلی باقی بماند و از دیگران متمایز باشد چیست. هویت شخصی با مسائلی مثل نسبت روح و بدن، حافظه، چیستیِ من، شواهدِ تشخیص هویت، و حتی جمعیت انسانها ارتباط دارد. ناگفته پیداست که هویت شخصی از جمله موضوعاتی است که میتواند در بقای نفس و جاودانگی، موضوعیتِ خاصی داشته باشد. جان پِری در کتاب محاورهای در هویت شخصی و جاودانگی (۱۹۷۸) سعی میکند مواضع و دیدگاههای فلسفی گوناگون در باب هویت شخصی و جاودانگی را در قالب گفتگویی سهنفره بین سه شخصیت خیالی مطرح کند. در این کتاب، مسائل گوناگونی مثل بقا پس از مرگ، نقش حافظه در هویت شخصی و ارتباط بدن با روح یا نفس از جنبههای گوناگون مورد بحث قرار گرفتهاست. در مقالهٔ حاضر ابتدا به معرفی جان پری و آثار او میپردازیم. سپس محتوای کتاب و نقاط ضعف روند استدلالها را بررسی میکنیم. در انتها نگاهی به وضعیت ترجمهٔ فارسی کتاب (ترجمه کاوه لاجوردی، نشر مرکز) و اشکالات آن خواهیم داشت.