تاثیر الگوهای ارتباطی خانواده بر کیفیت زندگی با میانجیگری استرس ادراک شده
نویسندگان
1 گروه روانشناسی سلامت، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی ، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2021.1938847.3146چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر الگوهای ارتباطی خانواده بر کیفیت زندگی با میانجی گری استرس ادراک شده در بیماران التهابی روده انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از الگویابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به بیماری التهابی روده شهر اصفهان در سال 1399-1398 تشکیل دادند که از میان آنها، تعداد 331 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای الگوی ارتباطی خانواده (Alcalaa et al, 2004)، کیفیت زندگی بیمار التهابی روده (Fitzpatrick & Koener, 2004) و استرس ادراک شده (Cohen & Williamson, 1988) استفاده شد. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار Lisrel-V8.8 استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که مولفه گفت و شنود اثر مثبت بر کیفیت زندگی و اثر منفی بر استرس ادراک شده و مولفه همنوایی اثر منفی بر کیفیت زندگی و اثر مثبت بر استرس ادراک شده دارد (05/0p<). همچنین یافته ها نشان داد الگوهای ارتباطی خانواده از طریق استرس ادراک شده اثر غیرمستقیم و معنادار بر کیفیت زندگی بیماران التهابی روده دارند (05/0p<). بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان گفت که استرس های زندگی نقش مهمی در کیفیت زندگی بیماران التهابی روده دارد و در نظر گرفتن متغیرهای روانشناختی در آموزش، پیشگیری و درمان بیماران روان تنی میتواند سودمند باشد.