تحلیل اثر کاهش فضاهای سبز شهری بر تغییرات دما و رطوبت نسبی (مطالعه موردی: شهر رشت)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
چکیده
امروزه شهرهای جهان به علت رشد شهرنشینی و کاهش فضاهای سبز شهری، با افزایش جزیره حرارتی و کاهش آسایش اقلیمی ساکنان مواجه هستند. در این پژوهش روند تغییرات فضای سبز، رطوبت نسبی و دماهای فَرین در شهر رشت، طی دوره آماری (1964-2013) بررسی شد. جهت انجام این بررسی، از تصاویر ماهوارهای لندست 5 و همچنین دادههای روزانه رطوبت نسبی و دمای فَرین ایستگاه سینوپتیک رشت استفاده شد. برای سنجش تغییرات، از شاخص سبزینگی، شاخصهای فَرین دما و همچنین برآوردگر شیب سن استفاده شد. نتایج این بررسی نشان داد که مجموع فضای سبز شهر رشت از حدود 7255 هکتار به 5990 هکتار و فضای سبز پرتراکم از 2855 هکتار به 788 هکتار کاهش یافته است. همچنین، شاخصهای دامنه دمایی، روزهای یخبندان و شبهای سرد با اطمینان 99 درصد کاهش یافتهاند. درحالیکه شاخصهای شبهای حارهای، بیشترین دمای کمینه، روزهای گرم رشت با اطمینان 99 درصد و همچنین رطوبت نسبی حداکثر آن با اطمینان 95 درصد افزایش پیدا کردهاند. همچنین روند تغییرات پارامترهای اقلیمی با تغییرات فضای سبز همراستا بوده و تغییرات آنها طی سه دهه متوالی تشدید شده است، به نحوی که با دو برابر شدن جمعیت، میزان فضای سبز شهر به حدود یکسوم مقدار اولیه کاهش یافته و شاخصهایی نظیر دامنه دمایی و روزهای یخبندان به ترتیب در حدود 4 درجه سانتیگراد و 35 روز نسبت به اوایل دوره کاهش پیدا کردهاند. به نظر میرسد توسعه پوشش درختی جهت کاهش اثرات جزیره حرارتی شهر و گرمایشجهانی در راستای توسعه پایدار، ضروری است و باید در برنامهریزیهای آتی مورد توجه قرار گیرد.