تبیین اقلیم گردشگری شرق استان گیلان و طبقه بندی مکانی آن به روش آماری چند متغیره
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقلیمشناسی(آب و هواشناسی شهری)، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نور دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا، واحد نور دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
4 دانشیار، گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش، اقلیم گردشگری شرق استان گیلان در طی دوره آماری 1996 تا 2015 (20 سال) به دو روش PET و TCI مورد بررسی و به روش کریجینگ میانیابی شد. همچنین با استفاده از تحلیل عاملی به روش مولفه مبنا (PCA) و تحلیل خوشه ای اقدام به گروهبندی مقادیر آنها از بعد مکانی گردید. تحلیل عاملی مقادیر PET از بعد مکانی نشان داد که مقدار PET این ناحیه به دو گروه طبقه بندی و به ترتیب 49/52 و 87/46 درصد واریانس دادهها را در حالت دورانی تبیین میکنند، بطوریکه مولفه اول ایستگاههای رودسر، کیاشهر، لاهیجان، رامسر، ماسوله، انزلی و رشت و مولفه دوم ایستگاههای منجیل، دیلمان، جیرنده و معلم کلایه را در بر میگیرد. همچنین تحلیل خوشهای مقدار PET، ایستگاههای شرق گیلان را در 2 گروه تقسیم کرد، که ایستگاههای کیاشهر، رودسر، لاهیجان، رامسر، رشت و انزلی در گروه اول و ایستگاههای ماسوله، منجیل، دیلمان، معلمکلایه و جیرنده در گروه دوم قرار میگیرند. در همین راستا تعداد عاملهای شناسایی شده مقدار TCI از بعد مکانی نشان داد دو مولفه به ترتیب 50/56 و 54/37 درصد واریانس دادهها را در حالت دورانی تبیین میکنند که مولفه اول ایستگاههای رامسر، انزلی، رشت، کیاشهر، لاهیجان، رودسر و منجیل و مولفه دوم ایستگاههای ماسوله، دیلمان، جیرنده و معلمکلایه را شامل میشود. همچنین با استفاده از تحلیل خوشهای(CL) دو گروه مستقل براساس میزان شباهت مقادیر TCI شناسایی گردید، گروه اول ایستگاههای جیرنده، دیلمان، معلم کلایه، ماسوله و منجیل و گروه دوم شامل ایستگاههای کیاشهر، رامسر، انزلی، لاهیجان، رشت و رودسر را در بر میگیرد.