سنجش تلفیق انگاری روش فلسفی ملاصدرا
نویسندگان
1 . استادیار گروه فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران.
2 دانشجوی دکترای فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران.
doi
چکیده
ملاصدرا اولین اندیشمندی است که در راستای وصول بهواقع جامع، آشکارا از جمع منابع سهگانه - وحی، شهود و برهان - سخن گفته و آن را به گونه ای روشمند در فلسفه خود بکار گرفته است. یکی از تفسیرهای این نظریه، رهیافت میانرشتهای یا همان تلفیق است. تلفیق در اینجا به معنای بهرهگیریِ هوشمندانه، منطقی و منسجم از سه منبع مذکور است. ما در این پژوهش، تفسیر مذکور را به بوتة نقد بردهایم تا عیار آن روشن شود و مشخّص گردد که آیا چنین تفسیری پاسخگوی مسائلی که صدرا در پی آن بوده، هست یا نه؟ نتیجه اینکه در پنج محور این تفسیر را قابلاصلاح و تکمیل یافتیم. اول، بیاننکردن چگونگی عملکرد این رهیافت، دوم بکار نبستن تلفیق در تمام فلسفه متعالیه، سوم عدم بیان جایگاه این منابع، چهارم انحصار تلفیق در روش فلسفی و آخرین آنها پاسخگو نبودن این تفسیر از حل مسائلی که ملاصدرا به دنبال حل آنها بوده است.
