طراحی و اعتبار سنجی برنامه خود تنظیمی مادر و اثربخشی آن بر استرس والدگری مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص توجه/ بیش فعالی
نویسندگان
1 استادیار گروه روان شناسی، واحد قائنات، دانشگاه آزاد اسلامی، قائنات، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه روان شناسی بالینی سلامت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2022.1964400.3544چکیده
هدف از اين پژوهش طراحی و اعتبار سنجی برنامه خود تنظیمی مادر و اثربخشی آن بر استرس والدگری مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی بود. روش پژوهش از لحاظ هدف بنیادی وکاربردی و از تحقیقات، ترکیبی-اکتشافی بود. روش پژوهش در بخش کمی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀ آماري پژوهش در این بخش شامل تمامی مادران 30-45 ساله دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی شهر تهران در سال 1400-1401 بود. حجم نمونه شامل 30 مادر (15 مادر گروه آزمایش و 15 مادر گروه گواه) از جامعه آماری به شیوه نمونه¬گیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه گواه و آزمایش جایدهی شدند. برای گروه آزمايشی، برنامه تدوین شده خود تنظیمی مادر اجرا شد در حاليکه گروه کنترل آموزشي دريافت نکردند. ابزار پژوهش شامل مقیاس استرس والدگری (Berry & Jones, 1995) بود. تحلیل داده¬ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه¬گیری مکرر در نرم-افزار spss نسخه 26 انجام شد. نتایج نشان داد که مداخله خود تنظیمی مادر بر استرس والدگری در مراحل پس¬آزمون و پیگیری تاثیر معنی¬دار داشته است (01/0P<).
