تأثیر رهبری اصیل بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی نگرش شغلی کارکنان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی گرایش تحول، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشيار گروه مديريت و حسابداري، دانشکده علوم انساني، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.30486/jsrp.2022.1962071.3511چکیده
امروزه ترک خدمت کارکنان بهویژه کارکنان ماهر، به مسئلهای مهم برای سازمانها تبدیل شده و هزینههای زیادی را تحمیل میکند. از این رو یافتن عواملی که بتوانند مانع ترک خدمت کارکنان شوند، از اهمیت ويژهای برخوردار است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر رهبری اصیل بر قصد ترک خدمت کارکنان با نقش میانجی نگرش شغلی به اجرا درآمده است. روش تحقیق در پژوهش كاربردي حاضر، توصيفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی کارشناسان نمایندگیهای شرکت سهامی بیمه ایران و بیمههای کارآفرین و خدمات بیمهای زنجان صبا در شهر زنجان تشکیل میداد. نمونه آماری این پژوهش را 109 نفر از کارشناسان میباشند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه (برگرفته از پژوهش (Anthony et al., 2016 بود. پایایی پرسشنامه با ضریب پایایی کرونباخ بالاتر از 7/0 و با پایایی ترکیبی (CR) بالاتر از 6/0 در تمامی متغیرها مورد تایید قرار گرفت. روایی آن نیز با AVE بیش از 4/0 برای تمامی متغیرها تایید گردید. جهت آزمون فرضیات و برازش مدل، از مدلیابی معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزئی با نرمافزار PLS3 استفاده شد. طبق نتایج پژوهش، كليه فرضيهها تأييد شد و نشان دادکه رهبري اصيل تأثير منفي و معنیداري بر قصد ترك خدمت كاركنان دارد. همچنین نقش ميانجي نگرش شغلي در تأثير منفي رهبري اصيل بر قصد ترك خدمت كاركنان نیز تأييد شد.