تدوین بسته روان¬درمانی سیستمی فردی و اثربخشی آن بر تعلیق من بیماران افسرده
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30486/jsrp.2022.1944407.3246چکیده
هدف از این پژوهش، تدوین و اعتباریابی بسته رواندرمانی سیستمی فردی و تعیین اثربخشی آن بر تعلیق من بیماران افسرده بود. در این پژوهش از روش تحقیق آمیخته از نوع طرح اکتشافی متوالی استفاده شد که طی دو مرحله انجام شد. در مرحلة اول پس از مرور ادبیات و مفاهیم و درمانهای موجود در حوزة نظریه سیستمی، بسته درمانی به روش تحلیل محتوای کیفی و روش تحليل مضمون استرلينگ تدوین شد و سپس توسط متخصصان روایی محتوایی بسته درمانی تعیین گردید. در مرحلة بعد برای تعیین اثربخشی آن از طرح تجربی تک موردي از نوع خط پایه چندگانه با آزمودنیهای مختلف و دوره پیگیری استفاده شد. جامعۀ آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال افسردگی مراجعه کننده به یک مرکز بهداشت روان در شهر تهران در سال1399بودند که با روش نمونهگیري در دسترس 3 نفر از این افراد با دارا بودن ملا کهای ورود و خروج پژوهش انتخاب شدند. مداخله به صورت انفرادی طی 12 جلسه60 دقیقهای انجام گرفت و پس از گذشت دو ماه و سه ماه از افراد پیگیری به عمل آمد. دادهها با استفاده از آزمون استروپ معنایی جمعآوری شد. برای تحلیل دادهها، از نمودار و تحلیل دیداری نمودارها استفاده شد. یافتهها نشان داد بسته رواندرمانی سیستمی فردی اعتبار محتوایی قابل قبولی دارد. همچنین نتایج مداخلة درمانی نشان داد که نشانههای تعلیق من در افراد افسرده کاهش یافته و اين اثر در مرحلة پيگيري تداوم داشت.