تأثیر ترومای کودکی بر نشانه¬های اختلال وسواسی- جبری با نقش واسطه¬ای خودتنظیم¬گری در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری
نویسندگان
1 استاد گروه روان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دکتری روان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
4 دانشیار گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2022.1958797.3462چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر ترومای کودکی بر نشانههای اختلال وسواسی- جبری با نقش واسطهای خودتنظیمگری در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری انجام گرفت. در اين پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، 300 نفر بیمار مبتلا به اختلال وسواسی- جبری(161 نفر زن و 139 نفر مرد) مراجعهکننده به کلینیکهای عمومی و خصوصی روانپزشکی در سطح شهر کرمانشاه با توجه به معیارهای ورود و خروج و دريافت تشخيص اختلال وسواسی- جبری توسط روانپزشک و بر اساس مصاحبه بالینی ساختاريافته( DSM-5 ) به شیوه تصادفی با توجه به شماره پروندههای پزشکی آنان، انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مصاحبه بالینی ساختاریافته ( SCID-V )، پرسشنامه بازنگری شده اختلال وسواسی- جبری فوا و همکاران(2002) و فرم کوتاه پرسشنامه ترومای کودکی برنشتاین و همکاران(2003) بود. دادهها به وسيله تحليل معادلات ساختاري و نرمافزارهای SPSS-22 و AMOS-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. يافتهها نشان داد كه مدل پيشنهادي، برازش مناسبي با دادهها دارد . در این مدل، معناداری اثر مستقیم و معنادار هر یک از متغیرهای ترومای کودکی(405/0) و خودتنظیمگری(163/0-) بر اختلال وسواسی- جبری و نیز اثر غیرمستقیم و معنادار ترومای کودکی بر اختلال وسواسی- جبری(712/0) با مقادیر مذکور نشان داده شد(001/0 all P s < ).