تأثیر رهبری زهرآگین بر بی‌تفاوتی سازمانی با نقش میانجی تنبلی سازمانی (مورد مطالعه: معلمان مدارس ابتدایی شهرستان سرباز)

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

doi
10.30486/jsrp.2020.1882838.2150
چکیده

هدف پژوهش بررسی تأثیر رهبری زهرآگین بر بی‌تفاوتی سازمانی با نقش میانجی تنبلی سازمانی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی است. جامعه‌ پژوهش کلیه‌ی معلمان مدارس ابتدایی شهرستان سرباز در سال تحصیلی 98-1397 به حجم 377 نفر بود. 191 معلم به شیوه نمونه‌گیری تصادفی- طبقه‌ای (بر حسب جنسیت) از طریق سه پرسشنامه رهبری زهرآگین ( Schmidt, 2008 )، بی‌تفاوتی سازمانی ( Danaee Fard, Hasanzadeh & Eslamiyeh, 2011 ) و تنبلی سازمانی ( Ghafariniya & Rostami, 2017 ) مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از مدل معادلات ساختاری با کمک نرام‌افزارهای اس پی اس اس و لیزرل استفاده شد. بر اساس یافته‌ها اثر مستقیم رهبری زهرآگین بر بی‌تفاوتی سازمانی (51/4 ,t= 34/0 β= )، اثر مستقیم رهبری زهرآگین بر تنبلی سازمانی (07/6 , t= 64/0 β= )، و اثر مستقیم تنبلی سازمانی بر بی‌تفاوتی سازمانی (83/5 , t= 55/0 β= )، معنادار بود (01/0> P ). همچنین اثر غیرمستقیم رهبری زهرآگین بر بی‌تفاوتی سازمانی با میانجی‌گری تنبلی سازمانی (73/4 , t= 352/0 β= ) معنادار بود. (01/0> P ). بنابراین می‌توان نتیجه‌گیری کرد که رهبری زهرآگین هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم و از طریق متغیر میانجی تنبلی سازمانی بر بی‌تفاوتی سازمانی اثر مثبت و معنادار دارد.