استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی کودکان با نیازهای ویژه، دانشگاه اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2023.547715.0چکیده
هدف از انجام اين پژوهش تعيين اثر ويژگي هاي شخصيتي بر تابآوري دانشجو معلمان دورة ابتدايي دانشگاه فرهنگيان با میانجیگری دلبستگی به خدا بود. پژوهش ازلحاظ هدف کاربردی واز لحاظ نوع تحقیق، رابطهای واز نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماري پژوهش همه دانشجومعلمان دورة ابتدايي دانشگاه فرهنگیان اصفهان در سال تحصيلي 98-۱۳۹7 بودند. نمونه شامل ۱۹۱ دانشجو بودند (۹۲ پسر، ۹۹ دختر) که به روش نمونه گيري تصادفي طبقهاي متناسب باحجم جامعه از ميان پرديسهاي شهيد باهنر و فاطمه الزهرا(س) اصفهان انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه هاي شخصيتي ۶ عاملي هگزاکو Lee & Ashton (2004) ، تاب آوري ( Conner & Davidson (2003 و دلبستگي به خدا Rowatt & Kirkpatrick (2002) جمع آوري شد. براي آزمون روابط بين متغيرها، ازضریب همبستگی pearson ومدلیابی معادلات ساختاري استفاده شد و با استفاده از نرم افزار SPSS26 و PLS مورد تحلیل قرارگرفت. یافته های پژوهش نشان داد که ویژگی های شخصیتی بصورت مستقیم با تابآوی و دلبستگی به خدا رابطه مثبت و معنیداری دارد. همچنین نتایج نشان دهنده این بود که دلبستگی به خدا، رابطه بین ویژگی های شخصیتی و تاب آوری را میانجی گری میکند ( p<0/01 ). نتایج به دست آمده با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که متغیر ویژگیهای شخصیتی اثر مستقیم معناداری بر تاب آوری دارد. علاوه بر این، با توجه به نتایج، رابطه بین ویژگیهای شخصیتی و تاب آوری با دلبستگی به خدا میانجیگری میشود . بنابراین با توجه به الگوی تدوین شده می توان با شناسایی ویژگی های شخصیتی بعنوان متغیر پیش بین و میزان دلبستگی به خدا بعنوان متغیر میانجی نسبت به پیشبینی و تقویت تاب آوری اقدام نمود.