بازتاب اندیشهی رواقیگری در شعر سهراب سپهری
نویسندگان
1 فلسفه، ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه یاسوج،یاسوج، ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 مدرّس / دانشگاه دولتی یاسوج
doi
https://doi.org/10.71908/rational.2025.1194919چکیده
مکتب رواقی، از مکاتب مهم فلسفی است که واکنشی قاطعانه برای اتفاقات زندگی ارائه میدهد. زندگی سازگار با طبیعت انسانی و طبیعت جهان شمول، رکن اساسی این مکتب است. با تفحص در آموزههای رواقیون و مقایسهی آن با اشعار سپهری، این مدعا به اثبات میرسد که سهراب شیفتهی تمدن، مکاتب کهن و اسطورههاست و از این مکتب تأثیر پذیرفته است . در نتیجه میتوان مؤلفههای اندیشهی رواقیون را در آثار شاعری چون سپهری یافت و ایشان را از رواقیون ایرانی پنداشت. هدف این نوشتار بیان چندی از نقطه نظرات رواقیون با هدف تأمین آرامش درونی برای جوامع بشری است که در اشعار سهراب سپهری نمود پیدا میکند. همچنین به بررسی ابعاد زندگی انسان و دغدغههای سهراب و فیلسوفان رواقی پرداخته و در نتیجه راهکارهایی را ارائه میدهد. روش اجرای پژوهش، تطبیقی_کیفی است و آن است میان اندیشه های رواقی واشعار سپهری مطالعه تطبیقی انجام دهد تا مشخص شود شباهتها و همگونیهای سپهری دربارهی انسان، اخلاق و جهان رواقیون تا چه اندازه است. یافتهی پژوهش این انگاره را سامان میدهد که به کار بردن اندیشهی رواقیون سبب سعادت میشود و همانطور که از اشعار سهراب پیداست، راز خوشبختی و خوب زیستن درسهلگیر بودن نسبت به مسائل و مشکلات زندگی است.