اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر اضطراب و معنای زندگی زنان متقاضی طلاق
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، اصفهان، ایران
doi
10.30486/jsrp.2020.1907582.2578چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر اضطراب و معنای زندگی زنان متقاضی طلاق شهر تهران انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمایشی با طرح پيشآزمون- پسآزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل متقاضی طلاق مراجعه کننده به مرکز مداخله در بحران سازمان بهزیستی شهر تهران در سال 1398 و روش نمونه گیری از نوع در دسترس بود که 15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه کنترل جایگزین شدند . ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک و همکاران ( 2017 ، Beck ) و پرسشنامه معنای زندگی استکر ( Stecr, 2010 ) بود. گروه آزمایش 8 جلسه ی 90 دقیقه ای در جلسات شفقت درمانی شرکت کردند و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. در نهایت دادهها با روش آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری) تجزیه و تحلیل شدند و برای این منظور از نرم افزار SPSS نسخه 25 استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر دو متغیر اضطراب و معنای زندگی تفاوت معناداري بين ميانگین نمرات زنان متقاضی طلاق در مرحله پس آزمون در دو گروه آزمايش و گواه وجود داشت. در نتیجه استفاده از اين طرح درماني ميتواند به کاهش اضطراب و افزايش معنای زندگی زنان متقاضی طلاق کمک کند و نتایج اين پژوهش، موید براي اثربخشی شفقت درمانی در جهت کاهش اضطراب و افزايش معنای زندگی زنان متقاضی طلاق است تا بتوانند کیفیت زندگی خود را در بحران طلاق افزایش دهند و زندگی شادتری داشته باشند.