تاثیر خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی: نقش میانجی منبع مهار تحصیلی
نویسندگان
1 دانشيار، گروه روان شناسي، دانشکده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ايران.
2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
3 دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان و مدرس دانشگاه فرهنگیان.
4 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2020.1890771.2250چکیده
این پژوهش با هدف تاثیر خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی با میانجیگری منبع مهار تحصیلی انجام شده و روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاههای شهر کرمانشاه (رازی، آزاد و پیام نور) در نیمسال اول سال تحصیلی 98-1397 تشکیل میدادند. از میان افراد جامعه، تعداد 384 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونهگیری در دسترس وارد پژوهش شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای خودکارآمدی پژوهشی صالحی و همکاران (1391)، پرسشنامه تقلب دانشگاهی علیوردینیا و همکاران (1394) و پرسشنامه منبع مهار تحصیلی ترایس (1985) استفاده شد. جهت پاسخگویی به فرضیات پژوهش از مدل معادلات ساختاری به کمک نرمافزار Amos 18 استفاده گردید. یافتههای پژوهش نشان دادند منبع مهار تحصیلی درونی در میزان تاثیرگذاری خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی نقش میانجی ندارد اما منبع مهار تحصیلی بیرونی به عنوان یک متغیر میانجی موجب افزایش فریبکاری تحصیلی میشود. بر اساس نتایج پژوهش میتوان گفت، الزام دانشجویان تحصیلات تکمیلی به پژوهش میتواند باعث افزایش فریبکاری تحصیلی در آنان شود.