تاثیر خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی: نقش میانجی منبع مهار تحصیلی

نویسندگان

1 دانشيار، گروه روان شناسي، دانشکده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ايران.

2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

3 دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان و مدرس دانشگاه فرهنگیان.

4 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

doi
10.30486/jsrp.2020.1890771.2250
چکیده

این پژوهش با هدف تاثیر خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی با میانجیگری منبع مهار تحصیلی انجام شده و روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه­های شهر کرمانشاه (رازی، آزاد و پیام نور) در نیمسال اول سال تحصیلی 98-1397 تشکیل می­دادند. از میان افراد جامعه، تعداد 384 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه­گیری در دسترس وارد پژوهش شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های خودکارآمدی پژوهشی صالحی و همکاران (1391)، پرسشنامه تقلب دانشگاهی علیوردی­نیا و همکاران (1394) و پرسشنامه منبع مهار تحصیلی ترایس (1985) استفاده شد. جهت پاسخگویی به فرضیات پژوهش از مدل معادلات ساختاری به کمک نرم­افزار Amos 18 استفاده گردید. یافته­های پژوهش نشان دادند منبع مهار تحصیلی درونی در میزان تاثیرگذاری خودکارآمدی پژوهشی بر فریبکاری تحصیلی نقش میانجی ندارد اما منبع مهار تحصیلی بیرونی به عنوان یک متغیر میانجی موجب افزایش فریبکاری تحصیلی می­شود. بر اساس نتایج پژوهش می­توان گفت، الزام دانشجویان تحصیلات تکمیلی به پژوهش می­تواند باعث افزایش فریبکاری تحصیلی در آنان شود.