رابطه خودکارآمدی ریاضی با انگیزه تحصیلی با تأکید بر نقش تعدیل گر جنسیت و رشته تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
2 استاد یار گروه روانشناسی بالینی-تربیتی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
3 دانشیار،واحد دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی،تهران،ایران
doi
10.30486/jsrp.2023.1966509.3579چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی ریاضی با انگیزه تحصیلی با تاکید بر نقش تعدیلگر جنسیت و رشته تحصیلی در دانشجویان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاههای آزاد اسلامی استان تهران در سال تحصیلی 1399-1398 بود که تعداد 300 نفر با روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته خودکارآمدی ریاضی و پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند ( valerand,1992 ) بود. نتایج آزمون همبستگی نشان داد هر چهار مؤلفه پرسشنامه، با مؤلفه انگیزش درونی و بیرونی پرسشنامه مذکور به صورت مثبت و با بی انگیزگی تحصیلی به صورت منفی و در سطح معناداری 01/0 همبسته میباشند. نتایج آزمون z فیشر نشان داد، جنسیت به صورت معنادار رابطه بین مؤلفههای خودکارآمدی ریاضی و استرس خودکارآمدی ریاضی و انگیزش تحصیلی بیرونی را تعدیل میکند. نوع رشته تحصیلی رابطه بین مؤلفه استرس ریاضی، خودکارآمدی کلی ریاضی، و اضطراب ریاضی با انگیزش تحصیلی بیرونی را به صورت معنادار تعدیل میکند.