فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی  زوج‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با  زوج‌درمانی طرحواره­محور بر تنظیم هیجان، شفقت به خود و فرسودگی زناشویی زوجین متعارض شهر تهران انجام گردید. روش پژوهش نيمه­تجربي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و یک گروه كنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین متعارض شهر تهران و حجم نمونه شامل 20 زوج در گروه آزمايش تحت آموزش طرح واره درمانی، 20 زوج در گروه آزمايش تحت  زوج‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و 20 زوج در گروه كنترل بود که به روش نمونه­گیری در دسترس در سال 99 -1398 انتخاب شدند. ابزارهاي اندازه­گیری شامل پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (Gratz & Roemer, 2004)، پرسشنامه شفقت به خود (Neff, 2007)، و پرسشنامه فرسودگی زناشویی (Pinez, 1996)، بود. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد هر دو رویکرد درمانی تأثیر معناداری بر هر سه متغیر داشته است (001/0>P). این تغییرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. همچنین، تفاوت معناداري بين میزان اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با  زوج‌درمانی طرحواره­محور بر فرسودگی شغلی و شفقت به خود وجود داشت(001/0>P). در حالی که بین میزان اثربخشی  زوج‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد با  زوج‌درمانی طرحواره­محور بر تنظیم هیجان تفاوت معناداری وجود نداشت.