اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای سازگارانه و ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان در افراد معتاد تحت درمان نگهدارنده با متادون
نویسندگان
1 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه روان شناسی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
4 دانشیار دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.30486/jsrp.2022.1960982.3494چکیده
اعتياد به مواد مخدر به عنوان يك اختلال روان پزشكي، با ابعاد زيست شناختي، روان شناختي، اجتماعي و معنوي يكي از مشكلات عصر حاضر است. هدف از این پژوهش تعیین اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای سازگارانه و ناسازگارنه تنظیم شناختی هیجان در افراد معتاد تحت درمان نگهدارنده با متادون در مراکز ترک اعتیاد شیراز در سال (1399) بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و روش نمونه گیری هدفمند بود که با توجه به ملاکهای وردد و خروج مورد نظر در روش پژوهش انجام شد. گروه آزمایشی، در 12 جلسه 90 دقیقه ای تحت مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند اما گروه کنترل در زمان انجام پژوهش مداخله خاصی را دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامهي نظمجويي شناختي هيجان گارنفسكي(1999Garnefsky) بود که به منظور تعیین اثربخشی درمان، قبل از شروع مداخله و پس از آن توسط آزمودنیها تکمیل گردید. نتايج اجرای تحلیل كوواريانس حاکی از آن بودكه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باعث افزايش راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان و كاهش استفاده از راهبرد ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان در افراد معتاد گردید(01/0P<). نتايج نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد تاثیر معناداری بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در افراد معتاد در حال ترک دارد و درمان موثري براي بهبود بيماران مبتلا به اعتياد است و ميتوان از اين شيوه درماني در كنار ساير روشهاي دارويي استفاده کرد.