فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش تعیین تأثیر درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر خودکارآمدی مقابله­ای و کانون توجه در دانش­آموزان دختر 15-16 ساله مبتلا به اضطراب اجتماعی بود. طرح پژوهش نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه گواه و پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه دوم 15 تا 16 ساله شهر برازجان بود که در سال 1401-1400 به تحصیل اشتغال داشتند. پرسشنامه اضطراب اجتماعی (Connor et al., 2000) توسط دانش­آموزان تکمیل گردید و 40 دانش­آموز که نمره اضطراب اجتماعی آنان بیش از آزمودنی­های دیگر بود انتخاب و به­طور تصادفی به گروه آزمایشی (20 نفر) و گروه گواه (20 نفر) گمارده شدند و پرسشنامه­های کارآمدی مقابله­ای (Chesney et al., 2006) و کانون توجه (Woody et al., 1997) را در پیش­آزمون تکمیل کردند. گروه آزمایشی در 8 جلسه 70 دقیقه­ای تحت درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی قرار گرفتند و گروه گواه مداخله­ای دریافت نکرد. پس از آخرین جلسه، پس­آزمون اجرا شد و سپس یک ماه پس از اتمام جلسات نیز مجدداً پیگیری از هر دو گروه گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر کارآمدی هیجان بر کانون توجه و خودکارآمدی مقابله­ای دانش­آموزان دختر دارای اضطراب اجتماعی تأثیر دارد (0001/0p <) و می­تواند هم در کاهش توجه متمرکز بر خود و افزایش توجه بیرونی و هم بر افزایش خودکارآمدی مقابله­ای مؤثر باشد.