فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش تاثیر خودتعیین­گری بر رفتارهای تسهیل­کننده سبک زندگی تحصیلی سلامت­محور با میانجی­گری­ خوش­بینی تحصیلی در دانش­آموزان دوره دوم دبستان بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان (دوره دوم) دبستان شهرستان بروجرد در سال  تحصیلی 400- 1399 به تعداد 16000 بود که به صورت تصادفی خوشه­ای تعداد 450 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. داده­های پژوهش به کمک پرسشنامه­های رفتارهای تسهیل­کننده سبک زندگی تحصیلی سلامت­محور (Salehzadeh & et al. 2017)، خودتعیین­گری (Deci & Riyan. 2002)  و خوش­بینی تحصیلی (Tschannen-Moran & et al. 2013) گردید. داده ­ ها با استفاده از روش تحلیل مسیر مورد تحليل قرارگرفت. نتایج نشان داد که اثر مستقیم خودتعیین­گری بر خوش­بینی تحصیلی (27/0 = β، 001/0>p)   و رفتارهای تسهیل کننده سبک زندگی تحصیلی سلامت­محور (29/0 = β، 001/0>p) معنادار است. همچنین اثر مستقیم خوش­بینی تحصیلی (35/0= β، 05/0>p) بر رفتارهای تسهیل­کننده سلامت معنادر است. ضریب مسیر غیر مستقیم بین خودتعیین­گری و رفتارهای تسهیل­کننده سبک زندگی تحصیلی سلامت­محور با نقش واسطه­ای خوش­بینی تحصیلی نیز معنادار است (95/0 = β، 05/0>p).  با توجه داشتن به متغیرهای خودتعیین­گری و خوش­بینی تحصیلی می­توان افزایش رفتارهای تسهیل­کننده سبک زندگی تحصیلی سلامت­محور دانش­آموزان را انتظار داشت.