فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رضایت زناشویی بر خودشفقتی با نقش میانجی افسردگی در متأهلین شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و تحلیل مسیر بود و جامعه آماری شامل کلیه متأهلین شهر اصفهان در سال 1397 بود که از این جامعه تعداد 200 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از مقیاس­های رضایت زناشویی هودسن (Hudson, 1992)، افسردگی بک و همکاران (Beck et al, 1998) و خودشفقتی نف (Neff, 2003) استفاده شد. داده­ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS16 و AMOS16 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین خودشفقتی و رضایت زناشویی تاثیر مثبت معنادار (01/0P<) و بین خودشفقتی و افسردگی تاثیر منفی معنادار (01/0P<) وجود دارد. همچنین متغیر خودشفقتی به صورت غیرمستقیم از طریق افسردگی بر رضایت زناشویی تأثیر مثبت دارد (01/0P<).  مدل به دست آمده برای هر سه فرضیه پژوهش نیز از برازش مناسبی برخوردار بود (01/0P<). براساس یافته­های پژوهش خودشفقتی می تواند یکی از بهترین راه­های برقراری رابطه با خود و دیگران باشد و با ممانعت از اجتناب از افکار و هیجانات دردناک در زمان­های تعارضات بین­فردی باعث می­شود تا زوجین نسبت به تجربیات و هیجانات خود پذیرنده­تر، توجه آگاه­تر و شفقت­ورزتر شوند.