فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی باليني شخصيتی مبتلاشدگان به كرونا و مقايسه آن با افراد مبتلا نشده بود. طرح تحقیق، توصیفی از نوع علی– مقایسه­ای بود. نمونه پژوهش شامل ۲۱۴ نفر (۱۶۴ زن و ۵۰ مرد) از افراد مراجعه کننده به بیمارستان دکتر شریعتی تهران در سه ماهه اول سال ١٤٠٠ بودند که ۱۱۳ نفر (۸۶ زن و ۲۷ مرد) از آنان مبتلا به کرونا بوده و ۱۰۱ نفر (۷۸ زن و ۲۴ مرد) دیگر به کرونا مبتلا نشده بودند و به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه بالینی چند محوری میلون-۳ (MCMI-III) (Millon, 1997) بود. داده­ها با آزمون­های خی دو (کای اسکوئر)، فیشر و ضریب همبستگی فای تجزیه و تحلیل شد.. نتایج تحلیل­ها نشان داد از بین ۱۴ اختلال شخصیتی تنها سه اختلال شخصیت اجتنابی (۱۴۵/۰ phi=)، شخصیت افسرده (۱۴۳/۰phi=) و شخصیت وابسته (۱۴۴/۰phi=) در گروه مبتلاشدگان به بیماری کرونا و مبتلا نشدگان به کرونا معنادار شد (۰۵/۰p<). از بین ۱۰ اختلال بالینی نیز فقط اختلال پس از سانحه، تفاوت معناداری در دو گروه موردنظر به­دست آمد (۰۵/۰p< ،۱۴۲/۰phi=). بنابراین نتیجه می شود که بیماری کرونا به علت شرایط سخت بیماری و ناتوانی جسمی و ایزوله شدن بیمار برای مدتی طولانی، با تشدید حالات هیجانی منفی همراه هست. در این پژوهش نتایجی مبنی بر تاثیر بیماری کرونا در ایجاد اختلالات شدید بالینی به­دست نیامد.