ساخت و هنجاریابی سازه اضطراب کرونا در پرستاران و ارتباط آن با ویژگی¬های جمعیت شناختی و سلامت روان

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد رشته روانسنجی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.

doi
10.30486/jsrp.2023.1981355.3705
چکیده

هدف از این پژوهش طراحی و هنجاریابی سازه اضطراب کرونا در پرستاران و ارتباط آن با ویژگی­های جمعیت شناختی و سلامت روان بود. روش پژوهش پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در بخش کرونا در بیمارستان­های دولتی شهر تهران در سال 1400 بودند. نمونه­ای به حجم 310 نفر از بین آنها به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه محقق ساخته اضطراب کرونا و پرسشنامه استاندارد سلامت روانی (Goldberg, 1989, GHQ-28) بود. روایی پرسشنامه­ها با استفاده از تحلیل عاملی و پایایی آن با آلفای کرونباخ برای پرسشنامه اضطراب کرونا(78/0) و پرسشنامه سلامت روانی(92/0) محاسبه شد. برای تحلیل داده­ها آزمون تحلیل عاملی اکتشافی آزمون­های توصیفی و همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که 23 گویه اضطراب کرونا را می­توان در قالب چهار عامل: فشار جسمانی؛ فشار روانی؛ وسواس فکری عملی و امکانات مورد نیاز دسته­بندی نمود. همچنین نتایج آمار توصیفی نشان داد که بیشترین میانگین در پرسشنامه اضطراب کرونا در پرستاران مربوط به فشار روانی با میانگین (57/15M=) می­باشد؛ لذا رابطه مثبت و معنی داری بین اضطراب کرونا با میزان سلامت روان پرستاران وجود دارد(05/0P≤).