اثربخشی تلفیق دو روش روایت‌درمانی و زوج درمانی هیجان- مدار بر سازگاری زناشویی و افسردگی زوجین نابارور

نویسندگان

1 دانشیار مشاوره، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

3 دکترای مشاوره، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشیار مشاوره، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.71629/JSRP.2025.895228
چکیده

هدف: اثربخشی تلفیق دو روش درمانی روایتی و زوج‌درمانی هیجان- مدار بر کاهش افسردگی و افزایش سازگاری روانشناختی زوجین نابارور روش کار: طرح پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون_پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود که در سال 1396 بر روی 30 زوج نابارور شهر بیرجند انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل(15 زوج در هر گروه( قرار گرفتند. ابتدا زوجین به پرسش‌نامه‌های سازگاری زناشویی و افسردگی بک پاسخ دادند، سپس افراد گروه آزمایش به مدت 12 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند در نهایت هر دو گروه در یک پیگیری دو ماه مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس مقایسه پیش‌آزمون و پس‌آزمون دو گروه، تلفیق دو روش درمانی روایتی و زوج‌درمانی هیجان- مدار تأثیر معناداری بر سازگاری زناشویی (34/0 p=)، رضایت زناشویی (09/0 p=) ، توافق دونفره (09/0 p=)، ابراز عواطف دو نفره ( 10/0 p=) ، همبستگی دو نفره (11/0 p=) ، و افسردگی (09/0 p=) زوجین داشت. لازم به ذکر است، ماندگاری اثر درمان بعد از دو ماه حفظ شده است (05/0›p).