نقش تمایزیافتگی خود و انعطاف¬پذیری شناختی در پیش¬بینی گرایش به خودکشی در دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 استاد روان¬شناسی، گروه روان¬شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دکتری روان¬شناسی، گروه روان¬شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روان¬شناسی بالینی، دانشکدۀ روان¬شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.71629/JSRP.2025.895794چکیده
هدف این پژوهش بررسی نقش مایزیافتگی خود و انعطافپذیری شناختی در پیشبینی گرایش به خودکشی در دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم بود. طرح این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر ارومیه در سال تحصیلی 1401 – 1400 (1214 نفر) بود که از میان آنها 150 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، انتخاب و سپس به پرسشنامههای گرایش به خودکشی (Kate,1984) ، تمایزیافتگی خود(Scorne and Friedlander, 2003) و انعطافپذیری شناختی (Dennis and Vanderwall , 2010) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام پذیرفت. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که تمایزیافتگی خود و انعطافپذیری شناختی، گرایش به خودکشی را در دانشآموزان دختر به صورت منفی پیشبینی میکنند(05/0 >p).
