تاثیر تعارض والد –فرزند و عملکرد خانواده اصلی بر پرخاشگری با ميانجي¬گری کمال¬گرایي ناسازگارانه در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 دانشیار گروه مشاوره دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران

3 استادیار گروه روان شناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

doi
10.71629/JSRP.2025.896244
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تعارض والد –فرزند و عملکرد خانواده اصلی بر پرخاشگری با میانجی­گری کمال­گرایی ناسازگارانه در دانش­آموزان انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر کرمانشاه بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه پرخاشگری Eysenck and Glyn Wilson (1975)،  پرسشنامه تعارض والد – فرزند Fine et al (1983)، پرسشنامه عملکرد خانواده اصلی  Hovestadt et al (1985) و پرسشنامه کمال‌گرایی ناسازگارانه Terry Short et al (1985) بود که روایی و پایایی آن به تایید رسید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش مدل­سازی معادلات ساختاری (SEM) و حداقل سازی مربعات جزئی (PLS)  و بکارگیری نرم افزارهای SPSS25 و Smartpls3 در دو بخش توصیفی و استنباطی انجام شد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن بود که تعارض والد- فرزند و عملکرد خانواده اصلی به‌صورت مستقیم و به صورت غیرمستقیم از طریق کمال‌گرایی ناسازگارانه بر پرخاشگری دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر کرمانشاه تاثیر گذار بود (P<0.05). بر اساس نتایج می‌توان با کاهش تعارض والد- فرزند، تقویت عملکرد خانواده و همچنین هدایت صحیح کمال‌گرایی ناسازگارانه، پرخاشگری در دانش آموزان را کاهش داد.