پاسخ بومشناختی بزرگ بیمهرگان رودخانه جاجرود به آلودگی های ناشی از پساب های انسان ساخت
نویسندگان
1 گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
تحقیق حاضر در رودخانه جاجرود در محدوده بین منطقه سعید آباد تا پایین دست روستای قره قویون به منظور بررسی تاثیر بزرگبی مهرگان آبزی بر رشد صورت پذیرفت. جهت این کار سه ایستگاه مطالعاتی در نظر گرفته شد و نمونه برداری از بیمهرگان کفزی در کنار سایر سنجه ها مانند دمای هوا و آب، BOD5، pH و DO به صورت ماهیانه صورت گرفت. در بررسی بزرگ بیمهرگان آبزی از شاخص های غنای کل، غنای EPT، شاخص تنوع شانن وینر (H) و شاخص زیستی هیلسنهوف (HFBI) استفاده شد. میانگین درجه حرارت هوا بین 3/1 تا 5/32 درجه سانتی گراد، دمای آب بین 3 تا 1/25 درجه سانتی گراد، BOD5 بین 9/3 تا 98/9 میلیگرم در لیتر، DO بین 85/4 تا 52/9 میلیگرم در لیتر و pH آب بین 8/8 تا 6/9 طی مدت بررسی متغیر بودند. در بررسی فون بزرگ بی مهرگان آبزی 7 راسته و 11 جنس شناسایی شدند که گروه های مقاوم به آلودگی مانند Diptera و به طور خاص خانواده های Chironomidae و Gastropoda در پایین دست رودخانه غالبیت داشتند. غنای EPT در بهار در ایستگاه 3 با میزان 45 درصد حداکثر و 34 درصد در ایستگاه 2 در تابستان حداقل میزان را داشت. ایستگاه شماره 2 با در نظر گرفتن کلیه سنجه ها شدیداً آلوده، ایستگاه 1 دارای آلودگی آلی قابل ملاحظه و ایستگاه 3 دارای آلودگی نسبی بود. کیفیت آب در ایستگاه 1 بر اساس شاخص زیستی هلسینهوف ضعیف، در ایستگاه 2 بسیار ضعیف و در ایستگاه 3 نسبتاً ضعیف طبقه بندی گردید.