فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش، با هدف ساخت، رواسازی، اعتبار یابی و هنجاریابی مقیاس انگ در زنان مطلقه انجام گرفت. روش پژوهش، روان‌سنجی بود. به این منظور پس از ساخت پرسش‌نامه برای اعتباریابی مقیاس انگ از بین کلیه زنان مطلقه 20 تا 35 سال شهرستان شهرکرد 275 نفر به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف، انتخاب شدند. مشارکت‌کنندگان در این پژوهش‌مقیاس‌های محقق‌ساخته انگ طلاق، عزت‌نفس (Rosenberg, 1965)، خودکار آمدی عمومی (Schwarzer & Jerusalem, 1995) و مقیاس خود انتقادی (Gilbert et al., 2004)  را تکمیل نمودند. در این پژوهش برای بررسی روایی مقیاس، از روش تحلیل عاملی اکتشافی و روایی همگرا استفاده شد. تحلیل عاملی یافته‌ها نشان داد که مقیاس انگ طلاق دارای چهار عامل (انگ ادراک‌شده، بی‌ارزشی شخصی، رفتار تبعیض‌آمیز و کناره‌گیری اجتماعی) است؛ که روی‌هم 23/81 درصد از واریانس ابزار را تبیین می‌کند. همچنین همبستگی‌های به‌دست‌آمده میان اين مقیاس با مقیاس‌های عزت‌نفس (0.05p<؛ 19/0- r=)، باورهای خودکارآمدی عمومی (0.01p<؛ 23/0- r=) و مقیاس خود انتقادی (0.01p<؛ 55/۰r=) نشان از روايي واگرا و همگرای مناسب آن دارد. آلفای 93/۰ نشان‌دهنده پایایی قوی این مقیاس در کل بود. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مقیاس انگ از اعتبار و روایی کافی برخوردار می‌باشد.