تأثیر چشمانداز زمان بر بهزیستی روانشناختی دانشجویان با میانجیگری ذهنآگاهی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.71629/JSRP.2026.895172چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر چشمانداز زمان بر بهزیستی روانشناختی دانشجویان با میانجیگری ذهنآگاهی انجام شد. روش پژوهش بر اساس هدف کاربردی و براساس ماهیت و تجزیه و تحلیل دادهها از نوع توصیفی همبستگی و جامعه آماری آن دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی به تعداد 11500 نفر بود. از میان دانشکدههای دانشگاه با روش خوشهای چند مرحلهای دانشکدههای علومتربیتی و روانشناسی، منابع طبیعی وکشاورزی، علوم پایه و علوم انسانی انتخاب و حجم نمونه 384 نفر از میان داوطلبانی انتخاب شد که شرایط ورود به پژوهش را داشتند. ابزار پژوهش مقیاس بهزیستی روانشناختی (Ryff, 1989)، پرسشنامه چشمانداز زمان (Zimbardo & Boyd, 1999) و مقیاس ذهنآگاهی Brown & Ryan, 2003)) بود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل مسیر تجزیه و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪ. نتایج نشان داد تأثیر غیرمستقیم بین چشمانداز زمان گذشته منفی (001/0p=، 24/0- β=)، گذشته مثبت (032/0p=، 24/0 β=)، آینده (041/0p=، 23/0 β=)، حال لذتگرا (004/0p=، 21/0- β=)، حال معتقد به سرنوشت (006/0p=، 21/0- β=) و آینده متعالی (012/0p=، 26/0- β=) با بهزیستی روانشناختی معنادار است. نتایج از نقش میانجیگری ذهنآگاهی در تأثیر چشمانداز زمان و بهزیستی روانشناختی دانشجویان حمایت کرد.