تاثیر هویت من بر کیفیت دلبستگی با نقش میانجی کارکرد مکانیزم های دفاعی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
3 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.71629/JSRP.2026.1115322چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تاثیر هویت من بر کیفیت دلبستگی با نقش میانجی کارکرد مکانیزم های دفاعی بوده است. این پژوهش از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری دادهها از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری تمامی دانشآموزان دوره متوسطه دوم شهر قم مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که تعداد آنها 7809 نفر (4148 دختر و3661 پسر) بود و از بین آنها تعداد 366 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه گسترشیافته عینی پایگاه هویت (Bennion & Adams, 1986)، پرسشنامه دلبستگی نوجوانان به والدین و همسالان (Armsden & Greenberg, 1987) و پرسشنامه سبکهای دفاعی (Andrews & et al, 1993) بود. روابط زوجی متغیرها با آزمون همبستگی پیرسون ارزیابی شد و مدل مفهومی پژوهش با آزمون تحلیل مسیر در نرمافزار Amos آزمون شد. یافتههای پژوهش نشان داد بین کیفیت دلبستگی، مکانیزم دفاعی رشدیافته و مکانیزم دفاعی روانآزرده با سبک هویت زودرس در سطح اطمینان 95/0 رابطه معنیداری وجود دارد. همچنین بین کیفیت دلبستگی و مکانیزمهای دفاعی رشدیافته و روانآزرده با سبک هویت زودرس، همبستگی مثبت و معنیداری وجود داشت (01/0>P). در مدل پژوهش، ضریب (GFI) برابر 92/0 و در حد مطلوب بود. ضریب RMSEA نیز برابر با 08/0 بود که نشان میدهد مدل ارایه شده از برازش مطلوبی برخوردار استو مکانیزم های دفاعی در ارتباط بین هویت من با کیفیت دلبستگی نقش میانجی دارد.