تاثیر هویت من بر کیفیت دلبستگی با نقش میانجی کارکرد مکانیزم های دفاعی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

3 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

doi
10.71629/JSRP.2026.1115322
چکیده

هدف اصلی این پژوهش، تاثیر هویت من بر کیفیت دلبستگی با نقش میانجی کارکرد مکانیزم های دفاعی بوده است. این پژوهش از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری داده‌ها از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری تمامی دانش­آموزان دوره متوسطه دوم شهر قم مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که تعداد آنها 7809 نفر (4148 دختر و3661 پسر) بود و از بین آن­ها تعداد 366 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه گسترش‌یافته عینی پایگاه هویت (Bennion & Adams, 1986)، پرسشنامه دلبستگی نوجوانان به والدین و همسالان (Armsden & Greenberg, 1987) و پرسشنامه سبک‌های دفاعی (Andrews & et al, 1993) بود. روابط زوجی متغیرها با آزمون همبستگی پیرسون ارزیابی شد و مدل مفهومی پژوهش با آزمون تحلیل مسیر در نرم­افزار Amos آزمون شد. یافته­های پژوهش نشان داد بین کیفیت دلبستگی، مکانیزم دفاعی رشدیافته و مکانیزم دفاعی روان­آزرده با سبک هویت زودرس در سطح اطمینان 95/0 رابطه معنی­داری وجود دارد. همچنین بین کیفیت دلبستگی و مکانیزم­های دفاعی رشدیافته و روان­آزرده با سبک هویت زودرس، همبستگی مثبت و معنی­داری وجود داشت (01/0>P).  در مدل پژوهش، ضریب (GFI) برابر 92/0 و در حد مطلوب بود. ضریب RMSEA نیز برابر با  08/0 بود که نشان می­دهد مدل ارایه شده از برازش مطلوبی برخوردار استو  مکانیزم های دفاعی در ارتباط بین هویت من با کیفیت دلبستگی نقش میانجی دارد.