تبیین پیامدهای همدلی تعامل¬گرایانه بر روابط بین¬فردی زوجین با استفاده از رویکرد ترکیبی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین پیامدهای همدلی تعامل¬گرایانه بر روابط بین¬فردی زوجین با رویکرد ترکیبی انجام شد. روش تحقیق در مرحله کیفی، تحلیل مضمون و در مرحله کمی پیمایش بود. مشارکت کنندگان در بخش کیفی 15 نفر از اساتید رشته¬های ارتباطات و مشاوره¬ی شاغل در دانشگاه بودند. در بخش کمی، جامعه آماری زوج¬های مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان در نیم¬سال دوم1400 می¬باشند که 192 نفر با روش تصادفی ساده بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادههای کیفی، مصاحبه نیمهساختیافته و در بخش کمی پرسشنامه بود. به منظور تحلیل دادهه¬ای کیفی از تکنیک کدگذاری و در بخش کمی از رویکرد مدل¬سازی معادلات ساختاری استفاده شد. براساس یافته¬های کیفی، همدلی تعاملگرایانه (بهعنوان اولین مضمون فراگیر) دارای چهار مضمون سازماندهندهی توجه همدلانه، آرامش شخصی، اتخاذ دیدگاه و تخیل است. همچنین روابط بین¬فردی زوجین (بهعنوان دومین مضمون فراگیر) شامل سه مضمون سازماندهنده رضایتمندی پایدار، تعاملگرایی آگاهانه و پذیرندگی دوجانبه میباشد. یافته¬های بخش کمی بیانگر این بود که متغیر همدلی تعامل¬گرایانه و ابعاد آن، در حد بالایی توان تبیین واریانس متغیر روابط بین¬فردی زوجین را دارند و اثر آن¬ها بر این متغیر مستقیم برآورد شده است. یکپارچه¬سازی نتایج در قالب فرااستنتاج بیانگر همسویی در هر دو بخش است.
